ترشحات مغزی من

چند تار مو

ebgh — Tue, 15 Jul 2008 02:47:01 GMT

هزار و سیصد شصت و پنج

جریان گرم خون را در شقیقه هایش حس می کرد . دستانش می لرزید و عرق کرده بود . احساس می کرد با یک روسپی خیابانی هیچ تفاوتی ندارد . جای سیلی دخترک کم سن و سالی که از پاترول سبز رنگ پیاده شده بود و او را صدا کرده بود ، روی صورتش می سوخت و هنوز گز گز می کرد . با اینکه تمام توانش گرفته شده بود ولی سعی می کرد سریع قدم بردارد و خود را به خانه برساند . وقتی به خانه رسید ، پدر و مادرش را متقاعد کرد که او را به پیش عمویش در فرانسه بفرستند و عاقبت او رفت . از شهری که هم جنس خودش فقط بخاطر طره ای مو ، در گوشش خوابانده بودند و او را جنده خطاب کرده بودند .

هزار و سیصد هشتاد و شش

وقتی هواپیما به زمین نشست ، احساس کرد که همه جا عوض شده است ، دیگر هیچ چیز مثل قبل نبود . وقتی وارد سالن فرودگاه شد ، احساس بیگانه گی به او دست داد . دخترانی را می دید که با مانتوهای کوتاه رنگی با موبایل صحبت می کنند ، می خندند و آرایش های غلیظی دارند . دستی به صورتش کشید و یاد روزی افتاد که بخاطر فقط چند تار مو سیلی خورده بود و ... سعی کرد جمله را تکرار نکند و به پدر مادری که سالها ندیده بودشان فکر کند . دستان مادر را که برای او تکان می دید ، از دور دید و به سمت والدینش رفت . چقدر پیر شده بودند . وقتی حسابی توی آغوش هم گریه کردند به سمت خانه حرکت کردند . در راه فقط از پنجره ماشین به بیرون نگاه می کرد . در ذهنش این سوال تکرار می شد که آیا این جوانهایی که می بیند قدر آزادی شان را می دانند . اصلا می دانند که سال ها پیش کمیته هم بوده و ... . ماشین ایستاد . به خودش آمد . یک ماشین پلیس به همراه یک ماشین بزرگتر راهشان را بسته بودند . زنی چادری از ماشین بزرگتر پیاده شد و به سمت آنها آمد ، او را از ماشین پیاده کرد و به کناری برد . دو سرباز از ماشین پیاده شدند ، شاید فکر می کردند که او می خواهد فرار کند ! پایش دوباره سست شد ، صورتش دوباره سوخت و خون گرم را در شقیقه هایش احساس کرد . وقتی زن چادری با دستمالی بد بویش آرایش او را پاک کرد و سنجاقی به روسری او زد ، همان لحظه تصمیم اش را گرفت . وقتی وارد ماشین شد ، از پدرش خواست که مستقیما به یک آژانس هواپیمایی بروند و حتی دیگر برای مرگ پدر و مادرش هم به ایران بازنگشت .

همین .

همینجوری الکی !

ebgh — Sat, 28 Jun 2008 20:32:37 GMT

قبل از شروع

همینجوری داشتم توی دنیای بی کران اینترنت پرسه می زدم که به وبلاگ پیشینم رسیدم و دیدم چه دوستانی را قبلا در وبلاگم داشتم و دیگر ندارم ( منظورم لینک است ) . برای همین تصمیم گرفتم هر پنجاه و چهار لینک سابق را به وبلاگ کنونی ام انتقال دهم . اگر دوستی از قلم افتاده لطفا به من اطلاع بدهد تا حتما لینک اش را در وبلاگم قرار دهم . ضمنا انتظار هیچ لینکی را در وبلاگ دوستان ندارم ، پس رودربایستی نفرمایید . همین .

***

صدا در تمام اتاق پیچید . درون گوشهایش زنگ و سوت ممتدی شروع به زدن کرد و احساس کرد که نیمی از صورتش بی حس و سرد شده است . مزه آهن مانند خون و تکه های دو دندانش را درون دهانش مزه کرد و یافت . برقی که در پشت پلک هایش حس کرده بود چنان بود که فکر کرد چشمانش از حدقه بیرون پریده است . تمام گلویش را بغض فرا گرفته بود و شاید اگر کسی بود که ضربان قلب او را می شمارد ، به سختی در هر دقیقه ، یک ضربان را می توانست بیابد .

- حرف بزن

خواست چیزی بگوید ولی ترسید که دوباره بزنندش . اگر هم می خواست بگوید ، بغض نمی گذاشت و مانند گردویی در گلویش مانده بود .

لگد محکمی به بیضه هایش زدند که با صندلی خورد زمین و سرش محکم به سرامیک های سرد اتاق خورد و دیگر چیزی نفهمید .

وقتی بهوش آمد ، خود را درون سلولی تنگ و سرد دید . خواست تکانی بخورد که درد در تمام بدنش ریشه دواند و بخود پیچید . سه روز بود که آورده بودنش . بدون هیچ دلیلی . در اتاقش نشسته بود که ریخته بودند در منزلش و او را چشم بسته آورده بودند . هر چه فکر کرد ، چیزی نیافت که باعث دستگیری اش شده باشد .

در سلول با صدایی مهیب بلند شد و دو نفر به داخل آمدند . چشم بندش را زدند و روی زمین کشیدنش و به اتاق دیگری بردند و روی صندلی نشاندنش و دست و پاهایش را به صندلی بستند . دوباره همان صدا آمد .

- اگر عاقل باشی حرف می زنی ...

- ...

- حرومزاده ... بازی در نیار ... حرف بزن

و قبل از اینکه جمله بعدی را بشنود ، لگدی در شکمش نشست . خواست از شدت درد جمع شود که شخصی از پشت او را گرفت و دوباره به صندلی تکیه اش داد . احساس کرد که درون شکمش ، خون فواره می زند و تا مغز سرش تیر کشید . به سختی توانست نفسی بکشد و سعی کرد که نفسش را مدتی در سینه اش حبس کند .

- خب ... می شنوم ...

خواست حرفی بزند که درد نگذاشت و نفسش بیرون نیامد . سکوت شد . فکر کرد که بازجویش دلش به رحم آمده است . خدا را شکر کرد و نفسش را بیرون داد . سوزشی در سر انگشتانش ریشه دوانید و در آنی فریادش به هوا خواست . انگار دستش را در کوره آتش کرده بودند . فهیمد که ناخنش را کشیده اند . گریه کرد . التماس کرد ولی در بازجو اثری نداشت و تا چند دقیقه بعد ، هیچ ناخنی در دستش نماند . با همان چشم بند هم می توانست بفهمد که خون از سر انگشتانش فواره می زند .

- حرف می زنی یا ...

و لگد محکم دیگری به شکمش وارد شد که احساس کرد از درون پاچیده شده است . طحال و کبدش ترکیده بودند و او بیهوش شده بود . او را کشان کشان در حالیکه ازش خون می چکید بیرون بردند .

یک هفته تنهایش گذاشتند و در همین زمان آدم اصلی را پیدا کردند و به او گفتند که سو تفاهم شده است و او را بیرون انداختند . وقتی به خانه رسید خود را در آینه دید و وقتی خودش را نشناخت ، همان دم از پنجره به بیرون پرید . همین .

میلاد یک کودک دیوانه

ebgh — Mon, 23 Jun 2008 23:05:18 GMT

انسان زاده شدن تجسد وظیفه بود

توان دوست داشتن و دوست داشته شدن

توان شنفتن

توان دیدن و گفتن

توان اندوهگین و شادمان شدن

توان خندیدن به وسعت دل

توان گریستن از سویدای جان

توان گردن به غرور برافراشتن در ارتفاع شکوه ناک فروتنی

توان جلیل به دوش بردن امانت

و توان غمناک تحمل تنهائی

تنهائی

تنهائی عریان

تنها با خود

تنها با دیگران

یگانه در عشق

یگانه در سرود

سرشار از حیات

سرشار از مرگ

...

زنده یاد احمد شاملو

***

اول ) همیشه از شاملو بدم می آمده ، ولی نمی دانم چه شد که بی اختیار این شعرش در ذهنم نقش بست و نوشتم . حتی نمی دانم درست نوشتم یا جا به جا ! اما امشب شاملو را به اندازه تمام دنیا دوست دارم .

دوم ) می گویند اگر متولدین ماه تیر ، سن بیست و هشت سالگی را رد کنند ، عمرشان بیش از صد سال می شود ولی در اکثر موارد در سن بیست و هشت سالگی اتفاقی برایشان می افتد که ... .

سوم ) امشب بیست و هشت ساله شدم .

چهارم ) باران می آید . کاش میتوانستم که یک امشب از شب های روسپیان را می خریدم تا زیر باران نباشند و مهمان تولد من باشند . مبادا سردشان شود و مبادا خیس شوند این یگانه احساسمندان جهان .

پنجم ) همین .

وابستگی

ebgh — Fri, 13 Jun 2008 21:38:28 GMT

سپیده که زد ، ساکش رو برداشت و زد به کوه . پنج سال تموم جون کنده بود ، بیل زده بود ، داس برداشته بود ، چیده بود ، دانه ریخته بود ، وجین کرده بود ، کود داده بود ، آب داده بود و حالا می خواست ثمره اونهمه تلاششو بگیره . پنج سال بی خوابی و پراندن ملخ و کلاغ از زمین و کشیدن آب از رودخونه تا زمین و نرده کشی دور زمین و هزار تا کار دیگه ، باعث شده بود تا کف دستهاش پینه ببنده . انگشت هاش اندازه یک قاشق شده بود و پوست دستش مثل سنباده . صورتش از تابش خورشید سوخته بود و زخم معده گرفته بود . خلاصه خیلی زحمت کشیده بود تا این پول رو جمع کنه و با خودش ببره شهر ، برای خرید چیزی که همه عمر آرزوشو داشت .

دو ساعت یک لنگه وایساد کنار راه تا مینی بوس فکسنی برسه جلوی پاش و ترمز کنه . سوار شد ، به بعضی ها که می شناخت سلام کرد و رفت روی صندلی آخر نشست . ساک رو چنان توی بغلش فشار می داد که کف دستاش و سینه اش از عرق خیس شده بود . انگار راه شهر تمومی نداشت . دل توی دلش نبود . یعنی امروز می تونست حاصل پنج سال خر کاری رو توی دستاش ببینه ؟ حتما می تونست . بالاخره بعد از چهار ساعت رسید ترمینال تهران . تا پایش رو از مینی بوس روی زمین گذاشت ، دو تا عکاس پریدن جلوش و ازش خواستن کنار میدون آزادی عکس یادگاری بندازه . دو دل شد ، ولی گفت دوست داره وقتی چیزی رو که آرزوشو از بچه گی داشته خرید ، با اون عکس میندازه و دو تا عکاس رفتند . با هر جون کندنی بود خودش رو به مغازه ای که بیست و سه سال پیش دیده بود ، رسوند . خیابونا همه عوض شده بودند و پر و پاچه دخترا بدجوری قلقلکش می داد ، ولی انگار نه انگار . امکان نداشت آدرس اون مغازه رو فراموش کنه . پس به اونجا رسید . اما خشکش زد . مغازه شده بود ، پیتزا فروشی . ساکشو دوباره محکم تو بغلش فشار داد . سرشو انداخت پایین و راه افتاد سمت ترمینال . نفهمید چقدر راه رفت و چقدر زمان برد ، اما خودش رو دم ترمینال دید . ساک رو داد به یک زن اسفند دود کن و پرید زیر اولین اتوبوسی که داشت با سرعت وارد جاده می شد . همین .

بعضی وقت ها !

ebgh — Fri, 23 May 2008 22:21:18 GMT

دوباره ذهنم ترشح کرد و نوشت . راجع به کسانیکه از نیچه بیشتر می پرستم شان و از سورن کیر کگارد که عاشقانه می لیسمش ، یعنی روسپی ها. اما یک عکس دیدم که به هزار خط ترشح احمقانه من ارجحیت داشت و همه ترشحات من را بخوبی منعکس می کرد . پس ترشح مغزی ام را دور انداختم و این عکس را جایش گذاشتم .

بخش نیمروزی اخبار رادیو پیام

ebgh — Sun, 04 May 2008 02:03:28 GMT

دستمال را نگاهی کرد . لکه های خون به خوبی رویش دیده می شد . این دو سال آخر ، سرفه بدجوری یقه اش را گرفته بود . نفس اش به سختی بالا می آمد و شب ها نمی تونست بخوابه . کافی بود کمی تحرک به خرج بده تا رنگش سیاه بشه و نفسش بند بیاد . دو تا بچه از جلوش دویدند . بهشان خندید ، یکی از بچه ها بغض کرد و ترسید . دستی به ریشش کشید . شاید دلیل ترس بچه همین بود . چند جوان آنطرفتر روی نیمکت نشسته بودند و بلند می خندیدند . بلند شد و پیش جوانها رفت . جوانها با دیدنش خود را جمع و جور کردند .

- یه زحمت برام می کشید ؟

از داخل جیبش دو تا هزار تومانی در آورد و به سمت جوانها گرفت .

- برام یه اسپری آسم می تونید بگیرید ؟

یکی از جوانها بلند شد و پول را گرفت .

- چاکرتم هستیم ... چیز دیگه نمی خوای ؟

- لطف می کنی .

جوانی که پول را گرفته بود ، چند قدمی دور شد و اشاره ای به بقیه دوستهایش کرد . جوانها از روی نیمکت بلند شدند و وقتی به اندازه کافی فاصله گرفتند ، انگشت های شست شان را برای مرد نمایان کردند و بلند خندیدند . مرد نگاهشان می کرد و سرفه های پیاپی اشک را به چشمهایش آورد . صدای آنها را به سختی می شنید .

- حاجی به گوز گوز افتادی

- سید نچایی ؟

- حاجی سیفون رو بکش

- ...

روی زانوانش نشست تا نفسش جا بیاید . اثری از جوانها نبود . وقتی بهتر شد ، بلند شد و آهسته به سمت خروجی پارک رفت . یکربعی طول کشید تا یک تاکسی جلوی پاش ترمز کرد . سوار شد . راننده بی حوصله بود و دائم زیر لب غر می زد . یک چراغ اونورتر مسافر دیگری را سوار کرد و پشت چراغ وایساد . راننده گفت :

- دیدی ؟

مرد سری به علامت ندانستن تکان داد .

- از رو هفتاد پرید رو هشت !

مرد خنده اش گرفت . راننده دوباره زیر لب غر غر کرد . چد صد متر جلوتر ماشین ها توی هم گره خورده بودند . راننده بیشتر غر غر کرد و پیچ رادیو رو چرخاند . صدای موسیقی بلند شد . راننده گفت :

- آهنگ رادیو هستشا ... فکر نکنی من از اینا گوش می دم

مرد سری به علامت رضایت تکان داد و از پنجره ماشین به بیرون خیره شد . دو تا راننده داشتند فحش خواهر مادر به هم می دادند و مردم سعی در جدا کردنشان داشتند . آهنگ رادیو تمام شد .

" با درود به محمد و آل محمد . با بخش نیمروزی اخبار رادیو پیام در خدمت شما هستیم . احمدی نژاد در سفر خود به عراق ، با اعلام خرسندی از دوستی دو کشور ، با همتای خود در بغداد دیدار کرد . هم چنین احمدی نژاد تصریح کرد که امروز چشم دنیا به دوستی ایران و عراق است و مردم و حکومت عراق همواره برای مردم ایران بعنوان برادر دینی و ملی شناخته می شوند . هم چنین رییس جمهور در این نشست یکروزه به همکاری های فرهنگی و ملی دو کشور اشاره کرد . همتای عراقی رییس جمهور نیز با اعلام خرسندی از این دیدار گفت ... "

ترافیک باز شده بود و راننده دنده را عوض کرد و به راه افتاد . پشت چراغ بعدی که رسیدند ، راننده چشم به چراغ راهنما دوخت و گفت :

- دیدی ؟ باز از هشتاد پرید رو چهار

راننده صدایی نشنید . نگاهی به مرد کرد . مرد سیاه شده بود و نفس نمی کشید . همین .

چشم های یک سرباز

ebgh — Sun, 27 Apr 2008 23:06:22 GMT

بوی گند آهن ، پیچیدن روده هایش بهم ، بوی متعفن لاشه های از هم دریده شده ، کرم هایی که روی زخمش وول می خوردند ، بوی ماهی سال ها مانده ، انگشتانی که انگار ته حلقش چسبیده بودند و عق تمام توانش را گرفته بود . خونریزی زخمش نایی برایش نگذاشته بود و سنگینی جسدی که رویش افتاده بود به ریه هایش فشار می آورد ، اما ناتوان تر از آن بود که بتواند تکانی بخورد .

صحبت های فرمانده را بارها در این چهار روز مرور کرده بود .

- بسیجی برای خاکش هر کاری می کنه . بسیجی سلحشور است . بسیجی وطن اش رو مثل ناموس می پرسته . بسیجی بدنبال شهادت می ره و وای بروزی که توفیق شهادت پیدا نکنه . الان چشم تمام دنیا به شما بچه بسیجی هاست . فرشته ها بالای سر شما ها هستند و برایتان دعا می خونند . دعای یک ملت پشت شماست . شمایی که برای خاک و دین تون اینجا اومدید تا شربت شهادت بنوشید . شما ها که پشت پا به لذت های الکی دنیا زدید و ...

مگسی روی صورتش نشست . عطسه اش گرفت ، ولی می دانست که یک عطسه زخم اش را باز می کند و دیگر نمی تواند زنده بماند . پس سعی کرد که حضور مگس را فراموش کند .

- اینجا مکتب عشق ما بچه هیاتی هاست . مکتبی که آقامون حسین برای شما بچه بسیجی ها یادگار گذاشته و جون شو توی همین راهی که شما گذاشتید ، گذاشت ...

عملیات همون ساعت اول شکست خورده بود و عراقی ها همه رو به رگبار بسته بودند و جنازه ها را با لودر توی این چاله انداخته بودند . سه روز تمام بیهوش بود و امروز تازه چشم باز کرده بود و فهمیده بود که از گردان فقط خودش مانده است . دوباره تمام حرفهای قبل از عملیات فرمانده اش در گوشش پیچید . می توانست تصور بکند که فرمانده اش زیر باد کولر جان پناه نشسته است و با لحنی افسرده برای مرکز ، مرثیه می خواند که لاله ها پر پر شده اند . اما نمی خواست پر پر شود ، اصلا نمی خواست لاله باشد و بخاطر حماقت صدام و چند تا کاسه داغ تر از آش الکی که نه خاک برایشان مهم بوده و نه ناموس هلاک شود و توی این گودال برای همیشه بماند .

- وقتی تیر می خوری ، حوری ها رو می بینی که دورت جمع می شند و تو رو توی کفن سفید می زارند و پیش مولا می برنت تا دستت را بگیره و جزو یاراش شی . بسجی می دونی که شهید زنده است . شهید روزی می گیره . شهید شهید شهید شهید ...

ولی نمی خواست شهید باشد . اصلا هیچ حوری رو هم نمی خواست . دلش برای ساناز تنگ شده بود . برای سینه های داغ و لب های قلوه ایش که هر وقت اونها را می خورد سیر نمی شد . برای گرمای بدن ساناز و خوابیدن توی تخت فنری اش با اون و سکس خرکی که ساناز دوست داشت و خودش بیشتر از ساناز دوست می داشت . یاسر هر چی بهش گفته بود که خره میان می برنت جنگ ، باور نکرده بود و فکر می کرد که ارتش آنقدر نیرو داره که سرباز اجباری نگیرند . یاسر از مرز رد شده بود ، اما اومدند و زوری اونو آوردنش اینجا تا برایش حوری بخرند و بفرستنش جلوی گلوله و براش نوحه بخونند که آی لاله پر پر ، پر کشیدی کفتر ...

زخمش تیر کشید . سرش را از درد بگرداند و به زمین کوبید . نگاهش به کلاشی افتاد که کنارش افتاده بود . فکری به ذهنش رسید . کلاش را برداشت و تمام خشاب را خالی کرد . یکربع بعد یک افسر و سه سرباز عراقی بالای سرش ایستادند . خدا را شکر کرد که حداقل می برندش اسارت و بعد از چند وقت آزادش می کنند تا دوباره بتونه پیش ساناز برگرده .

***

افسر عراقی کلت کمری اش را باز کرد و تیر خلاص را به سر سرباز ایرانی شلیک کرد . وقت رفتن سربازان عراقی دیدند که چشمهای سرباز ایرانی به ابرها خیره شده بود و هیچ لبخندی بر لب ندارد . همین .

آخرین بند

ebgh — Mon, 21 Apr 2008 01:35:55 GMT

در آهنی سلول اش با صدای مهیبی باز شد و مامور زندان برایش یک خودکار و کاغذ آورد تا بعنوان آخرین کار در این عالم ، اگر نامه ای ، وصیتی و حرفی دارد بنویسد و دوباره در سلول اش با صدایی دو برابرتر از قبل بهم کوبیده شد .

کاغذ سفید را جلویش گذاشت . به کسانی فکر کرد که تا همین چند وقت پیش در زندگی اش بوده اند . نامه ای عاشقانه برای ایزابل ، نامه ای به مادر پیر ، نامه ای به خوزه که او را گرفتار کرده بود ... فکرش به جایی قد نداد . اما به فکرش رسید که برای خدا نامه ای بنویسد .

خدای عزیز ،

نمی دانم چه باید به تو بگویم ، همیشه برایم این سوال بوده که اگر تو به جای اینکه اینهمه زور بزنی تا توی دنیایی که خلق کردی ، دو نفر را با هم آشنا کنی ، زیر یک سقف ببری شان ، شرایطی مهیا کنی تا با هم بخوابند و نه ماه رودل بکشند تا کودکی متولد شود ، آیا بهتر نیست انرژی خودت را صرف نگه داری از همین آدمهایی که قبلا به دنیا آمده اند بکنی ؟

می دانم وقتی این خط را می خوانی ، حتما به فرشته هایت می گویی که لیاقتم جهنم است ، اما نمی توانم از نوشتن اش چشم پوشی کنم . انجیل تو دروغ محض است . می دانی چرا ؟ چون تمام زندگی ام را صرف این کردم که چند نفر را همزمان دوست داشته باشم و نتوانستم ، اما تو توی انجیلت گفته ای که همیشه ، همه را همزمان دوست داری . به نظرت برای خدا دروغ گفتن زشت نیست ؟

بعضی وقت ها دلم برای موجوداتی که آفریدی می سوزد و از خودم می پرسم آیا واقعا نمی شد شتر را جور دیگری آفرید ؟ به نظر تو واقعا باید این موجود اینقدر زشت آفریده می شد ؟

مگر در انجیل نگفته ای که با دیگران همانطور رفتار کن که دوست داری با تو رفتار شود ؟ پس چرا من باید اعدام شوم ؟ مگر به جز اینست که من کسی را فقط بخاطر اینکه با من درست رفتار نمی کرد ، تنبیه کردم ؟

از همان بچه گی فهمیدم که تو آدم ها را برای بازی دادن شان خلق کردی . حتما می دانی اینرا کی فهمیدم ؟ وقتی که شبانه روز برای داشتن یک سگ دعا کردم و تو بعد از آنهمه دعا به من یک برادر دادی . شاید می خواستی که وقتی من بزرگ شدم او را بکشم تا زجر مرا ببینی و هر هر بخندی .

اما می خواهم برایت بگویم که با همه این ها من ...

در سلول با صدایی بلند باز شد و مامورین زندان وارد شدند و بدون اینکه اجازه بدهند او یکبار با خدایش رو راست باشد ،کشان کشان او را به بیرون هدایت کردند . در راه فقط به این فکر می کرد که چرا خدا نگذاشت تا او بند آخر نامه اش را بنویسد . شاید خدا نمی خواست بخواند که او با تمام سوالاتی که همواره در ذهن داشته ، عاشقانه خدا را دوست دارد . همین .

ebgh — Sat, 05 Apr 2008 22:57:08 GMT

مزخرف اول

زن اولی یک تخم گذاشت و رویش نشست . زن دومی هم تخم گذاشت ، اما تا آمد رویش بشیند ، تخم از وزن زیاد زن تلپ شکست .

مرد اولی از راه رسید و دو تا نوک به نوک زن اولی زد و کلی بهشان حال اضافی دست داد .

مرد دومی از راه رسید و نگاهی به زرده کج و کوله بیرون ریخته از تخم انداخت . بدون اینکه معطل کنه پرید روی زن دومی و شروع کرد به حرکات فیزیکی .

اما فردا شب وقتی تخم ها شکست ، مرد اولی هیچ نوکی به نوک زن اولی نزد . اما مرد دومی نوک زدن رو ول نمی کرد . از تخم زن دوم یک جوجه پسر بیرون افتاده بود و از تخم زن اولی فقط یک مگس ویز ویز کرده و بیرون آمده بود .

مزخرف دوم

آدم برفی زور می زد تا با دو تا دکمه ای که جای چشاش گذاشته بودند ، هویجی که دماغش بود رو نگاه کنه . هر چی زور زد نتونست هویج رو ببینه ولی احساس می کرد کجه . هر چی از دهنش در اومد به دو تا بچه ای که درستش کرده بودند گفت و تا آخر زمستون یک بس فحش داد و به فکر این بود که حالا دو میلیون از کجا بیاره هویج اش رو مثل هویج آنجلینا جولی کنه . عجب زمستان گهی بود یا این هویج مشکی اش .

مزخرف سوم

زن دومی داشت به جوجه اش که با دختر همسایه آدم برفی می ساخت نگاه می کرد و یاد روزی افتاده بود که مرد اولی بهش پیشنهاد داده بود و او پذیرفته بود . جوجه اش داشت زوری یک بادنجان را جای دماغ آدم برفی می تپوند روی صورت آدم برفی . وقتی کارشون تموم شد ، با دختر همسایه دویدند طرف درخت ها و دو ربع بعد که زن دومی جوجه اش را برای شام صدا کرد ، دید که دختر همسایه سریع یک تخم از تو شرتش انداخت پشت درخت ها و جوجه اش شلوارشو کشید بالا . دلش خنک شد و نوکی به خودش زد .

مزخرف چهارم

همین !

ebgh — Sat, 29 Mar 2008 21:16:24 GMT

مقدمه ؛ سال جديد هر چه به كيبورد ، مغز و ماتحتم فشار آوردم تا بتوانم چرندياتي مانند قبل بنويسم نشد كه نشد . اصلا انگار تمام ترشحاتمان به يكباره خشك شد . داشتم سرم را به ديوار مي كوبيدم كه يادم آمد شعرهاي دوستم وستا ، جان مي دهد براي اينجا . هر چه نباشد ترشحات مغزي اون خيلي وافر تر از مال من است . بعد ديدم يك شعر كه به درد نمي خورد ، كردمش دو تا شعر و يك تا داستان از ترشحات مغزي بلقيس سليماني . به هر حال همين .

شعر اول

وستا در صف ¹

در صفي طولاني گيج مي خوردم

اين ابتداي مدرسه بود

خانمي با يك ليوان

آب قند

به خونم فشار مي آورد

تا بتركد رگي از گردنم

ابتداي مدرسه بود

در آشپزخانه ضعف هاي بچه ها را مي شستند

خانمي با يك ليوان

ضعف ها را مي شست

دوباره يادم مي آيد

ابتداي مدرسه بود و

چغندرها در يك صف به ترتيب قند ايستاده بودند

به ترتيب قند

گيج مي خورم و

به خونم فشار مي آورم

شعر دوم

جزام كه ²

گريبان واگيرم شده است

راهي ندارم

راهي ندارم جزام كه خود را بسوزانم

كاش

كتاب هايي كه نظافت را رعايت مي كردند

خوانده بودم

به سرعت مي گذرند

با اين عجله كزاز مي روند ؟

راهي ندارم

جزام كه خود را بسوزانم

داستان

دوازده سالگي

خواهر بزرگم در هفده سالگي ازدواج كرد و در سي و دو سالگي مرد . او دو دختر دو قلوي هشت ساله داشت كه كاملا شبيه خودش بودند . خواهر دومم در بيست و هفت سالگي ازدواج كرد و در چهل سالگي مرد . او يك پسر و يك دختر داشت . خواهرم مي گفت : دخترش خيلي شبيه من است . من در دوازده سالگي مردم ، وقتي هنوز خواهرهايم ازدواج نكرده بودند .

1- از كتاب كلاغ از خوشحالي در پوست خود نمي گنجشك – رضا غني رايني ( وستا ) – نشر ثالث

2- از كتاب كلاغ از خوشحالي در پوست خود نمي گنجشك – رضا غني رايني ( وستا ) – نشر ثالث

3- از كتاب بازي عروس و داماد – بلقيس سليماني – نشر چشمه